Mijn aanwezigheid in de Nederlandse Grand Prix

Er is niet teveel publiciteit aan gegeven, maar ik ben weer als 1e geëindigd in de nationale driebanden ranking van 2011. Er werden vier Grand Prix tournooien gehouden, waarvan twee in Amsterdam, één in Vlaardingen en de laatste in het Noord-Hollandse Zwaag.

Gelukkig mocht ik weer eens het zoet van de overwinning proeven, door het laatste Grand Prix toernooi in Zwaag te winnen na een spannende en hoogstaande finale tegen mijn oude rivaal Raimond Burgman. En dit na drie verloren halve finales in de voorgaande drie Grand Prix. Wel heb ik deze cyclus minder intensief beleefd de voorgaande. Nadat er drie jaar geen GP cyclus was georganiseerd, was er bij veel spelers en zeker ook bij mij, de behoefte aan een nieuwe nationale GP cyclus. In diverse media heb ik te kennen gegeven dat er meer individuele toernooien zouden moeten komen voor ambitieuze spelers. Et voilà dit jaar hadden we er vier!

De crisis heeft duidelijk zijn sporen nagelaten in met name het lage prijzengeld. Geen extra prijzen voor de beste partij of een bonus voor de hoogste serie. Het is allemaal een stuk minder geworden. Zelfs soms zodanig dat ik me weleens afvraag of ik wel door moet gaan als professional... Maar de beste 16 plaatsen zich voor de Masters, het officiële Kampioenschap driebanden en daar moet ik echt bij zijn! Dat zijn dé prijzen die ik wil winnen in mijn carrière. Omdat ik dit seizoen niet in de Nederlandse eredivisie teams uitkom voor mijn sponsor van Donge en de Roo vanwege het play-offs conflict, vind ik het toch belangrijk dat ik actief blijf in mijn eigen land. Anders worden mijn biljartactiviteiten wel heel erg beperkt in Nederland en dat is toch niet de bedoeling. Mijn sponsors
zullen mijn professionele instelling zeker waarderen en dat doet me ook goed. En nog iets….ik hou van wedstrijden spelen!